ဟာသကို မာနနဲ႔
နားဆင္ရင္
အာဃာတေတြ မ်ားကုန္မွာေပါ့
ရယ္သံကို အမွန္အကန္လို႔
မထင္ခ်င္ေနပါ
သံတမန္ကိုေတာ့
ေငြေပးၿပီး ျပန္မလႊတ္နဲ႔
စင္ေပၚကလူ ေသနတ္မကိုင္
တုတ္မကိုင္ေပမယ့္
မိုက္(mic)ကိုင္ ထားေလေတာ့
စင္ေအာက္ကလူ အၿပံဳးတခိုင္ခိုင္
လက္ခုပ္သံ တၿဖိဳင္ၿဖိဳင္နဲ႔
ေထာက္ခံေလေတာ့တယ္
ငါတို႔ ပိုင္တာ အႏုပညာကို ခ်စ္တဲ့လူ
သူတို႔ ပိုင္တာ လူေသေစတဲ့အႏုျမဴ
ငါတို႔ ခ်စ္တာ စစ္မွန္တဲ့ လြပ္လပ္မွဴ
သူတို႔ လုပ္တာ လူေသေနလည္း လစ္လ်ဴရွဴ
ငါတို႔ မုန္းတာ လူစိတ္မရွိတဲ့ စစ္ေခြးမ်ား
သူတို႔ ျဖဳန္းတာ ျပည္သူ႔ေငြလည္း အမွဴမထား
ငါတို႔ ေတာင္းတာ အေမွာင္ျပည္အတြက္ လူ႔အခြင့္အေရး
သူတို႔ ေရာင္းတာ တိုင္းျပည္ရဲ႕ အႏွစ္အေသြး
ငါတို႔က ဘာေကာင္ေတြလဲ .........
ဟာသျပက္ေပမယ့္ စိတ္ဓါတ္မပ်က္တဲ့
လူရႊင္ေတာ္...
ေတာင္ရွည္၀တ္ေပမယ့္ အေရာင္မေပတဲ့
လူရႊင္ေတာ္...
ေခါင္းေပါင္းေဆာင္းေပမယ့္ ဘီလူးေခါင္းမေပါင္းတဲ့
လူရႊင္ေတာ္...
ခဏတာ ရိုင္းခ်င္ရိုင္းမယ္ တစ္သက္တာေတာ့ ထင္ရာမစိုင္းတဲ့
လူရႊင္ေတာ္...
ငါတို႔ေတြ ရယ္ေနေပမယ့္
ရင္ထဲမွာေတာ့ ငိုေနရတယ္
ငါတို႔ေတြ ေပ်ာ္ေနေပမယ့္
ဘ၀မွာေတာ့ အေဆာ္ခံေနရတယ္
ငါတို႔ေတြ ၿပံဳးေနေပမယ့္
အမုန္းေတြကေတာ့ ရွိေနေသးတယ္။ ။
လူရိုင္းေလး
Showing posts with label ကဗ်ာ. Show all posts
Showing posts with label ကဗ်ာ. Show all posts
Saturday, July 3, 2010
Wednesday, February 3, 2010
ငါ့စ႐ိုက္နဲ႔ ငါ
မာန္မာနေတြ မထားတတ္ေပမယ့္
စိတ္ထားလွေတာ့ ႐ိုးသားတယ္
တားဆီးမႈေတြ မ်ားလာေပမယ့္
လ်စ္လ်ဴ႐ႈလို႔ ေ႐ွ႕ဆက္တယ္
မျဖစ္ႏိုင္ဘူး ထင္ၾကေပမယ့္
ယံုၾကည္ခ်က္နဲ႔ ေလွ်ာက္လွမ္းတယ္
ဘဝခရီးက ၾကမ္းတမ္းေပမယ့္
ၾကံ့ၾကံ့ခံလို႔ အားတင္းတယ္
ကမာၻေက်ာ္တစ္ေယာက္ေတာ့ မဟုတ္ေသးေပမယ့္
ဇြဲလံု႔လနဲ႔ ႀကိဳးစားတယ္
စိတ္ထားလွေတာ့ ႐ိုးသားတယ္
တားဆီးမႈေတြ မ်ားလာေပမယ့္
လ်စ္လ်ဴ႐ႈလို႔ ေ႐ွ႕ဆက္တယ္
မျဖစ္ႏိုင္ဘူး ထင္ၾကေပမယ့္
ယံုၾကည္ခ်က္နဲ႔ ေလွ်ာက္လွမ္းတယ္
ဘဝခရီးက ၾကမ္းတမ္းေပမယ့္
ၾကံ့ၾကံ့ခံလို႔ အားတင္းတယ္
ကမာၻေက်ာ္တစ္ေယာက္ေတာ့ မဟုတ္ေသးေပမယ့္
ဇြဲလံု႔လနဲ႔ ႀကိဳးစားတယ္
ကဗ်ာဆန္စြာ မေျပာတတ္ေပမယ့္
က်ိန္စာကိုေတာ့ တိုက္တတ္တယ္
သံစဥ္မ်ားကို မညည္းတတ္ေပမယ့္
အားမာန္အျပည့္နဲ႔ စကားေျပာတယ္
ဇာတ္မင္းသားလို မကတတ္ေပမယ့္
ဗီလိန္လိုေတာ့ ၾကမ္းရဲတယ္
စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းေတြ ဂ႐ုမစိုက္ေပမယ့္
ကိုယ့္တန္ဖိုးကို ထိန္းသိမ္းတယ္
႐ူးတယ္လို႔ ထင္က်ေပမယ့္
ေရးခ်င္တာေတာ့ ဆက္ေရးမယ္။ ။
လူရိုင္းေလး
Sunday, November 29, 2009
ပိုင္ဆိုင္မႈ
အေတြးေတြ နယ္ခ်ဲ႔
ဆြဲထုတ္မွ ထြက္က်လာတဲ့
လံုးဝိုင္းဝုိင္း စာသားေတြနဲ႔
ငါ မေပ်ာ္ပိုက္ဘူး
ခံစားခ်က္ေတြ ကင္းမဲ့
ကိုယ္ေတြ႔ၾကံဳမွ ေရးလို႔ရတဲ့
ကဗ်ာ တစ္ပုဒ္တည္းနဲ႔
ငါ မရွင္သန္ဘူး
ကာရံေတြ သံစဥ္ေတြ
ပညာရွင္ တစ္ေယာက္လို
ပိုင္ႏိုင္စြာ ငါမသိလို႔
ခဲတံနဲ႔ ခဲဖ်က္ပဲ ငါပိုင္တယ္
ငါေရးတဲ့ စာသားေတြ
ကာရံေတြမဲ့ လကၤာေတြမဲ့
မင္းတို႔ မျမင္ႏိုင္တာ
အဓိပၸာယ္မမဲ့တဲ့ ရသေတြ
ခဲတံကို ေကာက္ကိုင္
ခဲဖ်က္ကို ျပင္ဆင္လိုက္ခ်ိန္မွာေတာ့
ႏွလံုးသားထဲက စာသားေတြ
အဆင္သင့္ ရွိေနခဲ့ျပီ
ဘယ္သူေတြ ဘာထင္ထင္
ဘယ္သူေတြ ဘာေျပာေျပာ
ငါ ရွင္သန္ေနတာက
ေဝဖန္လာမယ့္ စကားသံေတြနဲ႔ပါ ။ ။
...
လူရိုင္းေလး
....
ဓါတ္ပံုကို ေအာက္ပါလင့္ခ္မွ ယူထားပါတယ္ .....
Wednesday, October 7, 2009
ေၾကာက္တတ္ရင္...
ေၾကာက္တတ္ရင္ မလုပ္နဲ႔
ေၾကာက္တတ္ရင္ မေရးနဲ႔
ေၾကာက္တတ္ရင္ မေျပာနဲ႔
ႏႈတ္ပိတ္ကာ ေန ေနလို႔
ရလိမ့္မယ္ ထင္မေနနဲ႔
ဆြံ႔အဆဲ ဒီမိုကေရစီ
ေရးခ်ပါ ကမာၻသိေစဖို႔
ျမင္မိတာ ေအာ္ဖတ္မိျပန္ေတာ့
စာမထင္ေသးတဲ့ ဒီမိုကေရစီ
ျပစ္ပယ္ေနက် ႏိုင္ငံ့အက်ိဳး
ေခါင္းငံု႔ခံ ဒီစိတ္ဓာတ္ေၾကာင့္
ပံုမေပၚေသးတဲ့ ဒီမိုကေရစီ
သိသင့္ၿပီ ဒီအခ်ိန္၌
ရဲသင့္ၿပီ ဒီအခ်ိန္၌
တိုက္သင့္ၿပီ ဒီအခ်ိန္၌
ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ...
ငါတို႔ေမွ်ာ္လင့္ ေတာင္းဆိုေနတဲ့
ဒီမိုကေရစီ က
ရသင့္ၿပီ ဒီအခ်ိန္၌
သို႔ေသာ္.....
ေၾကာက္စိတ္ကို ေမြး
အတၱကို သြင္း၍
သည္းခံ ေခါင္းငံု႔
ကိုယ့္အက်ိဳးသာ ျမင္ေနလွ်င္ေတာ့
လူရယ္မမည္ ရွင္သန္၍သာ
စစ္ဖိနပ္ေအာက္ဝယ္ ေနေလေတာ့ ။ ။
လူရိုင္းေလး
